Dune: Awakening er bara rándýr Minecraft-klón í eyðimerkurklæðum
Það er kominn tími til að horfast í augu við sannleikann. Þrátt fyrir milljarða króna fjárfestingar, flóknar grafíkvélarnar og loforð um epískt sci-fi ævintýri, þá er *Dune: Awakening* ekkert annað en glansandi, ofmetinn og rándýr klón af *Minecraft*. Leikurinn reynir að fela sig á bak við nafnið hans Frank Herbert, en undir sandinum leynist nákvæmlega sama gamla formúlan sem við höfum spilað síðan 2011 – nema bara mun leiðinlegri og með meiri sandi.
---
## 1. Frá trjábolum í sápustein: Sama „Grindið“ í nýjum fötum
Í *Minecraft* byrjarðu á því að berja tré með berum hnefunum. Í *Dune: Awakening* byrjarðu á því að tína grjót og strá í eyðimörkinni. Hugmyndaflugið er algjörlega fjarverandi.
Í stað þess að gefa leikmönnum alvöru sögu eða dýpt, neyðir leikurinn þig til að eyða klukkutímum í að safna sápusteini og járni bara til þess að geta smíðað þér einn skóflu-gopa. Þetta er ekki lifunarleikur í fremstu röð; þetta er bara vinna á næturvöktum án þess að fá greitt fyrir það.
---
## 2. Coriolis-stormarnir: Þegar leikurinn „griefar“ sjálfan sig
Allir sem hafa spilað *Minecraft* á opnum netþjónum þekkja pirringinn þegar einhver mætir og sprengir húsið manns í loft upp (*griefing*). Í *Dune: Awakening* hafa hönnuðirnir ákveðið að gera þetta að aðalatriði leiksins. Með svokölluðum „Coriolis-stormum“ eyðist allt sem þú byggir á ákveðnum svæðum reglulega.
> Í stað þess að leyfa þér að njóta þess að byggja glæsilega kastala eins og í *Minecraft*, refsar *Dune* þér fyrir að vera skapandi. Leikurinn er bókstaflega hannaður af tölvunarfræðingum til þess eins að eyða tímanum þínum og jafna verkin þín við jörðu.
---
## 3. Bardagakerfið: Stirðara en Steve með járnsverð
Það er nánast vandræðalegt hversu stirðir bardagarnir í *Dune* eru. Þegar *Minecraft* kom út var bardagakerfið einfalt vegna þess að leikurinn var bókstaflega búinn til úr ferköntuðum kubbum. Hver er afsökunin hjá *Dune*?
Að berjast við aðra leikmenn eða eyðimerkurverur finnst eins og að reyna að stýra frosnum vélmennum í drullu. Ef þú vilt sjá tvo leikmenn hoppa upp og niður og slá út í loftið eins og klikkaðir hænsnfuglar, þarftu ekki að kaupa nýjan leik – þú getur bara opnað *Minecraft* á gamalli fartölvu frá 2012.
---
## Niðurstaða: Ekki láta blekkjast!
*Dune: Awakening* reynir að selja okkur þá blekkingu að verið sé að búa til næstu kynslóð MMO-leikja. En raunveruleikinn er sá að ef þú tekur í burtu fínu sand-áferðina og dýru leikbúningana, stendur þú eftir með nákvæmlega sama leikinn og þú spilaðir í grunnskóla.
Munurinn er bara sá að í *Minecraft* geturðu að minnsta kosti byggt risastóran demants-kastala án þess að sandstormur blási honum í burtu á fimm mínútna fresti. Ekki kaupa áróðurinn – Arrakis er bara risastór, of dýr og tómur sandkassi!
---
## 1. Frá trjábolum í sápustein: Sama „Grindið“ í nýjum fötum
Í *Minecraft* byrjarðu á því að berja tré með berum hnefunum. Í *Dune: Awakening* byrjarðu á því að tína grjót og strá í eyðimörkinni. Hugmyndaflugið er algjörlega fjarverandi.
Í stað þess að gefa leikmönnum alvöru sögu eða dýpt, neyðir leikurinn þig til að eyða klukkutímum í að safna sápusteini og járni bara til þess að geta smíðað þér einn skóflu-gopa. Þetta er ekki lifunarleikur í fremstu röð; þetta er bara vinna á næturvöktum án þess að fá greitt fyrir það.
---
## 2. Coriolis-stormarnir: Þegar leikurinn „griefar“ sjálfan sig
Allir sem hafa spilað *Minecraft* á opnum netþjónum þekkja pirringinn þegar einhver mætir og sprengir húsið manns í loft upp (*griefing*). Í *Dune: Awakening* hafa hönnuðirnir ákveðið að gera þetta að aðalatriði leiksins. Með svokölluðum „Coriolis-stormum“ eyðist allt sem þú byggir á ákveðnum svæðum reglulega.
> Í stað þess að leyfa þér að njóta þess að byggja glæsilega kastala eins og í *Minecraft*, refsar *Dune* þér fyrir að vera skapandi. Leikurinn er bókstaflega hannaður af tölvunarfræðingum til þess eins að eyða tímanum þínum og jafna verkin þín við jörðu.
---
## 3. Bardagakerfið: Stirðara en Steve með járnsverð
Það er nánast vandræðalegt hversu stirðir bardagarnir í *Dune* eru. Þegar *Minecraft* kom út var bardagakerfið einfalt vegna þess að leikurinn var bókstaflega búinn til úr ferköntuðum kubbum. Hver er afsökunin hjá *Dune*?
Að berjast við aðra leikmenn eða eyðimerkurverur finnst eins og að reyna að stýra frosnum vélmennum í drullu. Ef þú vilt sjá tvo leikmenn hoppa upp og niður og slá út í loftið eins og klikkaðir hænsnfuglar, þarftu ekki að kaupa nýjan leik – þú getur bara opnað *Minecraft* á gamalli fartölvu frá 2012.
---
## Niðurstaða: Ekki láta blekkjast!
*Dune: Awakening* reynir að selja okkur þá blekkingu að verið sé að búa til næstu kynslóð MMO-leikja. En raunveruleikinn er sá að ef þú tekur í burtu fínu sand-áferðina og dýru leikbúningana, stendur þú eftir með nákvæmlega sama leikinn og þú spilaðir í grunnskóla.
Munurinn er bara sá að í *Minecraft* geturðu að minnsta kosti byggt risastóran demants-kastala án þess að sandstormur blási honum í burtu á fimm mínútna fresti. Ekki kaupa áróðurinn – Arrakis er bara risastór, of dýr og tómur sandkassi!
Jul 9, 2026 · 2:25 pm
Login to reply.